STPMO


 

Jakub de Chyży Jakub de Chyży

Rocznik 1976. Europeista, kulturoznawca, specjalista od komunikacji i PR.
Absolwent uczelni w Polsce i zagranicą, studiował m.in. w USA, Niemczech i Anglii (summa cum laude). Obszary zainteresowań: prawo międzynarodowe (zagadnienia związane z ochroną praw człowieka i prawem traktatów); międzynarodowe stosunki polityczne (problematyka relacji z Niemcami, zagłada Żydów ); negocjacje oraz strategie komunikacji (biznes, konflikty zbrojne, terroryzm).
W 2014 – 2015 współpracował z Topographie des Terrors, gdzie na potrzeby S. Wiesenthal Center i FU przeprowadził m.in.: analizę polityczno – prawną procesu A. Eichmanna i J. Demjaniuka. Wcześniej pracował w największych korporacjach zagranicznych, m.in.:
Hedima DN Formación S.L. Ferrovial Servicios czy Lufthansa Global, gdzie doradzał zarządom.
Jak sam o sobie mówi, czasem z przypadku bywa dziennikarzem. W 2014 roku przeprowadził m.in.: wywiady z N. Klieger czy G. Bach. Współautor tekstu, i zdjęć do publikacji E. Jelinek o profesorze I. Nagel. W latach 1997-2000 pracował na Berlinale.
Wierzy w otwarte społeczeństwo obywatelskie, apolityczną i profesjonalną służbę dla państwa oraz w solidarność międzynarodową. Posługuje się biegle angielskim i niemieckim. 

Hobby: rodzina, podróże, góry m.in. (2007 wejście na Poon Hill), (2003 Kilimanjaro); windsurfing; muzyka (jazz, rock, klasyczna); kino (Bunuel, Lang, Siodmak); lektura książek (reportaż, historia XX wieku, filozofia, literatura piękna); analiza tekstów (w szczególności politycznych).

 

Sylwia Jabłońska-Kempny

Notka biograficzna

Radca prawny, od kilkunastu lat zawodowo związana  z Wyższą Szkołą Finansów i Zarządzania w Warszawie oraz Wyższą Szkołą Technologii w Warszawie, gdzie pełni funkcję Dyrektora Działu Programów Europejskich oraz Zastępcy Dyrektora Kolegium Kształcenia Podyplomowego.

Od 2010 r. zaangażowana w działalność  Stowarzyszenia Promowania Myślenia Obywatelskiego.

 

Małgorzata Bonikowska

Dr historii europejskiej, politolog, ekspert ds. europejskich. Specjalizuje się w strategiach komunikacji społecznej w kontekście integracji europejskiej i funkcjonowania UE (habilitacja w przygotowaniu). Jest absolwentką paryskiej Sorbony (historia), Uniwersytetu Warszawskiego (filologia włoska) i PWST (historia kultury). Ukończyła studia doktoranckie w Szkole Nauk Społecznych PAN i Szkole Nauk Historycznych w San Marino. W latach 1996-7 realizowała projekt badawczy w zakresie marketingu politycznego i public affairs na wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku (stypendium Fulbrighta).

Łączy pracę naukową i dydaktyczną z działalnością praktyczną. Od 2005 roku kieruje Programem Informacji i Komunikacji Komisji Europejskiej w Bułgarii. W latach 2001-2005 była ekspertem ds. mediów, a od 2003 Dyrektorem Programu Informacji i Komunikacji Komisji Europejskiej w Polsce. Jest doradcą Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Współpracuje także z Ministerstwem Rozwoju Regionalnego. 1998-2000 pracowała w UKIE i w Fundacji Fundusz Współpracy pełniąc obowiązki wicedyrektora Departamentu Informacji i Komunikacji Społecznej, dyrektora Centrum Informacji Europejskiej UKIE, a potem doradcy szefa UKIE. 

 

Agnieszka Bryc

Doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce. Ukończyła studia w Instytucie Stosunków Międzynarodowych na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (2000 r.), tam też uzyskała stopień doktora (2003 r.). Praca została wyróżniona decyzją Rady Wydziału WDiNP UW. Stażystka w Moskiewskim Insytucie Spraw Międzynarodowych (MGIMO) przy MSZ FR (2003 r.). Członek stowarzyszenia ekspertów Kreml.org oraz 4. Konwentu RISA. Obecnie jest adiunktem w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Akademii Świętokrzystkiej Filii w Piotrkowie Trybunalskim.
Zainteresowania badawcze koncetrują się na problematyce polityki zagranicznej Federacji Rosyjskiej oraz państw poradzieckich, a także teorii stosunków międzynarodowych. Autorka licznych publikacji, w tym książki: Cele polityki zagranicznej Federacji Rosyjskiej (Toruń 2004), w druku Rosja w XXI wieku: gracz światowy czy koniec gry? (Warszawa 2006).

 

Irena Dzierzgowska

Pracę zawodową rozpoczęła tuż po studiach jako nauczycielka fizyki i chemii w Była nauczycielką, wicekuratorem oświaty w Gminie Warszawa-Centrum. W 1997 roku, po utworzeniu rządu Jerzego Buzka, została Sekretarzem Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej. Funkcję te pełniła do końca 2000 roku. Obecnie prowadzi własną firmę specjalizującą się w dziedzinie szkolenia dorosłych. W 1980 roku zakładała koło NSZZ "Solidarność" w Liceum Medycznym Nr 3. Była delegatem na wszystkie zjazdy regionu w latach 1980 - 1981 i 1989 - 1990. W latach 1989 - 1990 kierowała Sekcją Oświaty NSZZ "Solidarność" Regionu Mazowsze. W wyborach 1989 była Komisarzem Wyborczym z Komitetu Obywatelskiego w dzielnicy Warszawa-Śródmieście. W imieniu Komitetu Obywatelskiego organizowała wybory samorządowe w 1990 roku. Jest współzałożycielem i członkiem Towarzystwa Rozwoju Inicjatyw Oświatowych TRIO, Stowarzyszenia Edukatorów, gdzie pełni również funkcję dyrektora placówki doskonalenia nauczycieli "Edukator" prowadzonej przez towarzystwo oraz Towarzystwa Przyjaciół I Społecznego Liceum Ogólnokształcącego, któremu obecnie prezesuje. Brała udział w najważniejszych programach edukacyjnych prowadzonych w Polsce: TERM-IAE, NOWA MATURA. Uzyskała Certyfikat ASET (Accreditation Syndicate for Education and Training) Initial Certificate for Teachers and Trainers of Adults, Stage 1. Autorka licznych książek, programów szkoleniowych i artykułów w dziedzinie zarządzania edukacją na wszystkich poziomach i mierzenia jakości pracy szkoły.

 

Mirosław Koźlakiewicz

W roku 1997-2001 pełnił mandat poselski z ramienia Solidarności Regionu Mazowsze. W maju 1999 r. został powołany na stanowisko Ministra w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów prof. Jerzego Buzka, które sprawował do października 2001 roku. Jest członkiem "Rady Płockiej Akcji Katolickiej", honorowym członkiem "Sybiraków" oraz "Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego". Od października 2005 roku Poseł na Sejm RP V kadencji.

 

Bernard J. Margueritte

- Born in Paris (France), May 18, 1938.
- Preparatory School (Classe Préparatoire aux Grandes Ecoles— Khâgne), Lycée Lakanal, Sceaux, 1957-1960.
- Master’s Degree in Humanities (Latin, Ancient Greek, French Literature), Paris Sorbonne, 1961.
- Post-graduate Studies (PhD) in medieval Polish-Latin Literature, Warsaw University, 1961-1962.
- Military Service, France, 1963-1964.
- Beginning of journalistic career: staff member at Le Monde, 1965.
- Le Monde Correspondent in Warsaw (Poland) for Eastern Europe, 1966-1971.
- Expelled from communist Poland, January 1971.
- Le Monde Correspondent for Eastern Europe in Vienna (Austria), 1971-1974.
- Research Fellow at Harvard University (USA), Russian Research Center. Fulbright Fellow. 1975-1977.
- Visiting Professor, University of South Carolina, Columbia, 1977.
- Eastern European Correspondent for Le Figaro in Warsaw, 1977-1987.
- French TV (La Cinq) Correspondent for Eastern Europe in Warsaw, 1987-1992.
- Visiting Scholar at Harvard U. (USA), Russian Research Center. Fulbright Fellow. Spring 1990.
- Eastern European Correspondent for the French (Europe 1) and the Swiss radio (Radio Suisse Romande) and for the newspaper Ouest-France, Warsaw. 1992-1993.

- Fellow at Harvard U. (Davis Center for Russian Studies), Spring 1993.
- Fellow at Harvard U. (Kennedy School of Governement- Shorenstein Center for Press, Politics and Public Policy). 1993-1994.
- Fellow at Harvard U. (Davis Center for Russian Studies), 1994.

In the fall of 1994, resumed work as French radio’s Eastern European Correspondent in Warsaw.
1996, deputy chairman of the worldwide media organization, The International Communications Forum.
Since 2001: president of The International Communications Forum.
Since September 2004: correspondent in Warsaw for Le Monde Diplomatique.

Credits include a thousand of articles for Le Monde and an equal amount for Le Figaro about Central-Eastern Europe as well as essays for the review Politique Etrangère. Co-author of two books: Austria and Planification in Eastern Europe. Author of a research paper: The New Central Europe: the Difficult Birth of a Free Press, published by Harvard University (1995).

Languages: French, Polish, English and German.

Hobbies: mountaineering, skiing, tennis, classical music, theater and work at the computer. But still, believes that the most important thing is to spend as much time as possible with his family…

Married to Joanna T. Giecewicz, architect. Two children: Eryk (born 1979) and Joanna Paulina (born 1986).

 

Edward Alfred Mierzwa

ur. 25.10.1941, Studnisko;
Dyscyplina: nauki historyczne (7);
kierunki i specjalności: historia historiografii, stosunki polsko-angielskie w XVII wieku, historia cywilizacji;
miejsce pracy i stanowisko: Akademia Świętokrzyska Filia w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział Filologiczno-Historyczny. Instytut Historii, Zakład Historii Nowożytnej i Historii Historiografii – dyrektor Instytutu, kierownik Zakładu; studia, stopnie i tytuły naukowe: studia – Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Wydział Humanistyczny (1958-1963); dr – Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie 1971; dr hab.– Instytut Historii PAN w Warszawie 1986; prof. uczelniany 1992; prof. tyt. – 2002; indywidualne publikacje książkowe - 14, wypromowanych doktorów – 2; członek Rady Naukowej Instytutu Programów Szkolnych; prorektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie 1995-1998; Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie 1998-2000; kierownik Zakładu Historii Nowożytnej i Metodologii Historii Filii Akademii Świętokrzyskiej w Piotrkowie Trybunalskim od 2001; dyrektor Instytutu Historii w Filii Akademii Świętokrzyskiej w Piotrkowie Trybunalskim od 2002; wyróżnienia: Nagroda Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie; Nagroda Rektora Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach II stopnia – 2002; Nagroda Rektora Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach I stopnia 2004; przynależność do organizacji naukowych: Polskie Towarzystwo Historyczne – członek od 1963, skarbnik Oddziału Lubelskiego 1968-1971; Association for History and Computing – członek Zarządu od 1996; Polski Związek Piłki Nożnej – członek i sędzia piłkarski 1968-1986; inne istotne informacje: promotor ponad 100 prac magisterskich w Wyższej Szkole Pedagogicznej oraz Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie i Filii AŚ w Piotrkowie, z tego około 20 opublikowanych w skrócie; uczestnik wielu konferencji naukowych krajowych i zagranicznych, m.in. jako członek Polskiego Zespołu Ekspertów ds. Programów i Podręczników Nauczania Historii; współprzewodniczący konferencji Banku Światowego w Budapeszcie – 1988; dydaktyków historii w Tallinie – 1987, informatycznej Nile-96 w Mińsku – 1996

 

Sylwester Porowski

Ur. w roku 1938 , studia ukończył w roku 1960, na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, dr w roku, 1965 dr hab. w roku 1972, profesor w roku 1978 
liczba publikacji: 308, liczba cytowań: ponad 3352, monografie: 9 (rozdziały) referaty zaproszone na konferencjach międzynarodowych: 41 Współpraca międzynarodowa: udział we władzach organizacji naukowych, rad naukowych i redakcyjnych (wybrane pozycje) Prezydent ¦wiatowej Organizacji Fizyki i Technologii Wysokich Ci¶nień AIRAPT w latach 1999-2003; Sekretarz Europejskiej Grupy Wysokoci¶nieniowej (EHPRG, 1996-1998); Organizacja międzynarodowych konferencji: 10 (chairman) Udział w Komisji Organizacyjnej Sekcji Fizyki Fazy Skondensowanej Europejskiego Towarzystwa Fizycznego 1982 – 1986 Udział w Komisji Organizacyjnej (Executive Committee) AIRAPT od 1994 Redakcja: High Pressure Research - członek Editorial Board Semiconductor Science and Technology - członek Editorial Board 
nagrody, dyplomy, medale, tytuły honorowe i członkostwa:
Nagroda prezydenta RP za najlepszy wynalazek w roku 2002. Nagrody (2) Sekretarza Naukowego PAN: 1976, 1978. Nagroda Sekretarza III Wydziału PAN: 1974

 

Zbigniew Rutkowski

 Ur. 6 września 1960 r. w Pułtusku. Mgr prawa, Członek Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie w latach 1993-1998. Arbiter Urzędu Zamówień Publicznych w latach 1995-2004. Członek Głównej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Ministrze Finansów w latach 1999- 2003. Burmistrz Pułtuska w latach 1998-2002. Honorowy Obywatel New Britain, Connecticut, USA. Sekretarz Nasielska 
- Członek Honorowy Akademickiego Towarzystwa Edukacyjno – Naukowego ATENA w uznaniu wybitnych zasług dla Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora oraz Szkolnictwa Wyższego i Nauki na Mazowszu.
-Yankee District Seven Lodge Of The Order Of Ahepa Presents This:
Certificate of Merit to Zbigniew Rutkowski In recognition and grateful acknowledgement of exemplary services, distinguished contributions and steadfast dedication to the high principles of Hellenizm and Americanism.

 

Mirosław Sekuła

Urodził się 20 czerwca 1955 r. w Strzelcach Opolskich. Jest żonaty, ma dwoje dzieci - syna i córkę. Ukończył studia na Wydziale Chemii Politechniki Śląskiej w Gliwicach oraz studia podyplomowe na Wydziale Organizacji i Zarządzania. Był pracownikiem naukowym Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu.

W 1990 r. wybrany do Rady Miejskiej Zabrza, został jej przewodniczącym. Od 1994 pełnił funkcję Wiceprezydenta Miasta Zabrza.

W 1997 r. wybrany został na posła do Sejmu RP, był wiceprzewodniczącym Sejmowej Komisji Samorządu Terytorialnego, a od grudnia 1999r. przewodniczył Sejmowej Komisji Finansów Publicznych.

6 lipca 2001 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej powołał go na stanowisko Prezesa Najwyższej Izby Kontroli. Po wyrażeniu zgody przez Senat RP, w dniu 20 lipca 2001 r. objął stanowisko Prezesa NIK.

Od czerwca 2005 roku pełni funkcję wice-przewodniczącego EUROSAI. Od grudnia 2005 r. Prezes NIK jest także urzędującym przewodniczącym Komitetu Kontaktowego prezesów najwyższych organów kontroli państw UE i ETO (pozostanie nim do kolejnego zebrania Komitetu w Warszawie, czyli do grudnia 2006 r.).

 

Jerzy Woy-Wojciechowski

Urodzony 9.08.1933 w Inowrocławiu Lekarz, studia Akademia Medyczna w Warszawie, dyplom na Wydziale Lekarskim – 1957.

Działalność naukowa: Stopień doktora medycyny uzyskany w 1967, Doktora habilitowanego – 1974, Tytuł profesora – 1991. Autor i współautor ok. 130 prac naukowych. Jako pierwszy w Polsce rozpoczął badania układu kostnego przy użyciu izotopów promieniotwórczych (scyntygrafia i badania ilościowe).

Odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi (1968); Złoty Krzyż Zasługi (1975); Krzyż Kawalerski OOP (1985) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001). "Za wzorową pracę w Służbie Zdrowia" (1967); Zasłużony Działacz Kultury (1966); Brązowa Odznaka Honorowa PCK (1975); Srebrna Odznaka Honorowa PCK (1983); Srebrna Odznaka ZZPSZ (1964); Złota Odznaka ZZPSZ (1971); "Złota Syrenka za zasługi dla Warszawy" (1970); Odznaka Zasłużony dla ochrony Zdrowia Ludzi Pracy (1980); Honorowa odznaka NFOZ (1980); Tytuł: "Lider Promocji Zdrowia (2000); Tytuł: "Ambasador Polskich Kongresów" (2000) Tytuł: „Konsyliarz roku 2004”.

 

Krzysztof Zanussi

Urodzony w 1939 roku w Warszawie. W latach 1955-59 studiował na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestniczył w wykładach na temat filmu prowadzonych w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie (1956-1957). Od 1959 roku studiował na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1960 roku rozpoczął studia na Wydziale Reżyserii Łódzkiej Szkoły Filmowej, którą ukończył w 1966 roku.

Od 1966 roku zrealizował wiele filmów dokumentalnych, fabularnych dla kina i telewizji tak w Polsce jak i za granicą. Jest autorem lub współautorem scenariuszy swoich filmów. Niektóre z nich zostały opublikowane: w Polsce (4 tomy), we Włoszech (2 tomy), oraz w Rosji, na Węgrzech, w Niemczech, Czechach i w Indiach.

Od 1979 roku jest dyrektorem i kierownikiem artystycznym Studia Filmowego "TOR". Reżyseruje przedstawienia operowe i teatralne w Polsce, Niemczech, Szwajcarii, we Włoszech, Francji i Rosji. W marcu 1990 roku został wybrany Prezydentem Federacji Europejskich Realizatorów Audiowizualnych (FERA). Od 1992 roku jest profesorem Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jest członkiem Polskiego PEN-Clubu, Stowarzyszenia Pisarzy i Polskiej Akademii Umiejętności.

Klaus Ziemer

Ur. 1946 w Heidelbergu;
1966-72 studia politologiczne, historyczne i filologii klasycznej na uniwersytetach w Heidelbergu i Monachium; egzamin państwowy (1970/72); 1972-73 Auditeur Libre du Troisieme Cycle w Fondation Nationale des Sciences Politiques, Paris; 1973-87 asystent naukowy na Uniwersytecie w Heidelbergu; 1977 obrona pracy doktorskiej i uzyskanie tytułu doktora nauk filozoficznych na Uniwersytecie w Heidelbergu; 1985 habilitacja w dziedzinie politologii na Uniwersytecie w Heidelbergu; 1986-91 sprawowanie zastępstwa w katedrach uniwersytetów w Essen, Monachium, Mannheim i Trewirze; od 1991 profesor politologii na uniwersytecie w Trewirze; od 1998 dyrektor Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie i profesor politologii na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.